Belli bir insan kesiminden bahsediyorum aslında, hiçbir işi olmayan bir araya geldiklerinde sadece ve sadece başkalarının ne yaptığını konuşan ve sonrasında duyduklarını yine o insanlara anlatan insanlardan. Bu insanlar kendi aralarında başkalarının hayatlarından bahsederken kimi zaman kıkırdayıp gülerler, kimi zaman takdir ederler, kimi zaman yerin dibine sokarlar, kulaktan dolma bilgilerle aslında en yakınlarına bile yaparlar aynı şeyi. Bu insanların ağzını kapamanın bir yolu yoktur. Ne yaparsan mutlaka konuşacaklardır. En çok merak ettikleri konu paradır. Konuştukları her zaman başka insanların kişisel hayatlarıyla ilgilidir. Kendi aralarında ölçüp, tartmak için bilgi toplamak isterler. O bilgiyi aldıktan sonra aralarında yaptıkları "gün"lerde o insanın ne durumda olduğuna şimdiye kadar yaptıklarının doğru olup olmadığını sorgular, kendileriyle, çocuklarıyla karşılaştırırlar.
Oldukça yanar dönerlerdir. Eğer bir insan iyi durumdaysa onunla iyi geçinirler, değilse artık o gözden düşmüştür. Nasıl yardım edilebilir diye düşünmek yerine, vay o kişi nasıl da kaybetmiş, efenim gidişatından belliymiş, zaten daha önceden denilmiş, çok hatalar yapmış vs.vs. İşte bu kadar alçaktırlar. Ne kadar yakınları olursa olsun düşene vurur bu takım. Aman bana bulaşmasın da ne olursa olsun diye uzak dururlar ve karşı tarafa ne kadar hatalı olduğunu söyleyip dururlar.
Maalesef "o insanlar" çok yakındalar!
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder